Gözlem, Değişim ve Mesafe: İnsanları Olduğu Gibi Bırakmayı Öğrenmek

Gözlem yeteneğim geliştikçe, kendime sorduğum sorular da değişmeye başladı.
Daha derine iniyor, daha fazla anlam arıyorum.

Bazen bu durum beni rahatsız etse de, bazı zamanlar ciddi faydasını görüyorum.

Gözlemlerime en yakınlarımdan başlıyorum.
Zamanla çemberi genişletiyorum.

İnsan psikolojisinin ne kadar değişken olduğunu fark etmek zor değil.
Çoğu insan, geçmişte yaşadığı tecrübeleri hayatının her alanında ön planda tutuyor.

Güvensizlikler,
kötü ticaret deneyimleri,
başarısız sınavlar,
ayrılık acıları…

Evet, bu bir yere kadar anlaşılabilir.
Ama bunun her davranışı meşrulaştırdığını düşünmüyorum.

Geçmiş Tecrübelerle Israrcı Olmak

Bazı insanlar, geçmişte verdikleri kararların yanlış olduğunu kabul etmemek için,
sırf kendi kararlarına saygı duyulsun diye o kararlarda ısrar edebiliyor.

Bu ısrar:

• Başkasına zarar verebiliyor
• Çevresine olumsuzluk yayıyor
• Ve tüm bunlar görmezden gelinebiliyor

Burada bencillik olduğunu düşünmüyorum.
Ama bu davranışın altında yatan duygunun tanımını da tam olarak bilmiyorum.

Bilmediğim konuda ahkâm kesmek istemem.
Ama hissettiğim şeyler var ve onları yok sayamıyorum.

“Ne Gerek Var?” Sorusuyla Yüzleşmek

Algım, etrafımdaki olumsuzluklar karşısında sürekli tetikte.
Ama hissettiklerimi analiz ettiğimde, kendime hep aynı soruyu soruyorum:

Ne gerek var?

İnsan, değişmeyi ne kadar isterse ancak o kadar değişebilir.
Zihinlerimiz geçmiş tecrübelerle dolu.
Hepimizde fazlasıyla birikmiş durumda.

Bunlarla yaşamayı seçen,
hayatının geri kalanını bu şekilde geçirmek isteyen insanlara karşı
neden bu kadar rahatsızlık hissediyorum?

Bunu değiştirmek istiyorum.

Ve yine soruyorum:
Ne gerek var?

İnsanları Değiştirmeye Çalışmak mı, Kendini Korumak mı?

İnsanlar için çaba harcamak,
onların değişmesine yardımcı olmaya çalışmak,
görmediklerini görmelerini sağlamak…

Evet, bunların farkındayım.
Ama aynı zamanda değiştiremeyeceğim gerçekler karşısında direndiğimin de farkındayım.

Peki bunun yerine:

• Sorunun temeline inmeye çalışmak yerine
• Sorun olan insanları hayatımdan yavaş yavaş çıkarmak

daha doğru değil mi?

Sanırım kendimi, sorunlu çevreme karşı fazla sorumlu hissediyorum.
Ve onları gereğinden fazla ciddiye alıyorum.

Mesafe Koymayı Öğrenmek

Değişime direnen insanlara karşı,
değişimin ne olduğunu anlatmaya çalışmıyorum artık.

Kendi gelişimime odaklanıyorum.
Etrafıma gülümsüyor ve geçiyorum.

Metrodaki yaşlı amca,
sahilde müzik dinleyen Arap genç,
komşunun küçük oğlu…

Hepiniz sağlıcakla kalın.

Sorunlu zihinlerinizle,
sorunlarınızla baş başa,
kendinize ait bir gelecek diliyorum.

Değişimin Önünde Yürümek

Değişimin öncüsü olmak adına,
değişime direnenlere sevgilerimi sunuyorum.

Çünkü herkes değişmek zorunda değil.
Ama ben, değişmek zorunda olan tek kişinin kendim olduğunu artık biliyorum.

Kalın sağlıcakla.